Tag: PiS

W Polsce osoby o orientacji homoseksualnej nie są dyskryminowane. W odróżnieniu od Węgier czy państw przyjętych już po nas do Unii Europejskiej. A także Rosji, która do UE oczywiście nie należy, ale nikt jej ze wspólnoty międzynarodowej nie usuwa, pomimo że regulacje podobne do zawartych w procedowanym dopiero u nas projekcie Kai Godek pozostają tam od wielu lat obowiązującym prawem.  Również pozarządowe organizacje wyspecjalizowane w obronie LGBT przyznają, że w Polsce ich podopieczni nie mają najgorzej.

Nie zapowiada to jednak przełomu. Perspektywa przyszłej odpowiedzialności bardziej wystraszy opozycyjnych polityków niż zmotywuje do szerszego działania. Dlaczego? Odpowiedzi szukać można w słynnym stopniowaniu z czasów, gdy po 1993 r. Waldemar Pawlak z PSL i Aleksander Kwaśniewski z SLD zawiązali koalicję i powołali rząd pod batutą pierwszego z nich. A stopniowano wtedy: wróg, przeciwnik, partner koalicyjny.

Podobnymi motywacjami przy kolejnych rekonstrukcjach rządu Jerzego Buzka kierowała się Akcja Wyborcza Solidarność, kiedy to przed niespełna ćwierćwieczem, po wprowadzeniu czterech reform, zwanych wielkimi (chociaż do dzisiaj przetrwała z nich wyłącznie samorządowa), starała się zachować korzystną dla siebie sejmową arytmetykę, obdzielając stanowiskami rywalizujące frakcje.

Jaki los czeka obrońców demokracji, skoro ich metody przestają się różnić od pisowskich? Odpowiedź polskiego wyborcy nietrudno przewidzieć: sami są sobie winni. I nikt ich nie będzie żałował. Już parę razy w historii (zarówno w 1993 jak w 2015) polski elektorat podobnej odpowiedzi udzielił.

Za powołaniem sejmowej komisji śledczej, która zbadałaby naciski, wywierane przez pisowską ekipę w sprawie Banasia, opowiedziały się wszystkie kluby i koła parlamentarne z wyjątkiem PiS oraz resztówki Kukiz'15. Wiele wskazuje na to, że to jednak za mało, żeby komisja powstała. 

Andrzej Kieryłło, strateg polityczny w rozmowie Łukasza Perzyny - Co się udało osiagnąć premierowi Mateuszowi Morawieckiemu na forum Unii...

Która to już rekonstrukcja pisowskiego rządu, zliczyć trudno. Partia rządzi nieprzerwanie od sześciu lat, w międzyczasie w fotelu premiera Beatę Szydło zastąpił Mateusz Morawiecki, szefowie niektórych resortów zmieniali się jeszcze częściej. Jeden z wicepremierów Jarosław Gowin odchodził... już dwa razy. Trzeci raz nie będzie miał okazji, bo zapewne już go nie powołają.

Drugi ślub kościelny w stylu telenoweli szefa rządowej TVP Jacka Kurskiego i bezpardonowy atak na żonę ministra Mariannę Schreiber ze strony byłej członkini zarządu telewizji państwowej Marzeny Paczuskiej za to, że ta pierwsza bez wiedzy męża zgłosiła się do popularnego show life-style'owego - to istotny przyczynek do stylu i mentalności rządzącej ekipy. Zastanawiać się można, kiedy jej przedstawiciele znajdują czas na działania zawodowe, skoro tak wiele energii pochłania im budowanie klimatu medialnego wokół własnej osoby. Wszystkie te nużące mydlane opery wiele mówią o wzorcach kulturowych obiecującego niegdyś moralną rewolucję PiS.  

Co łączy PiS z PC, poprzednią, tyle, że mniej udaną partią Jarosława Kaczyńskiego? Antykomunizm, dążenie do mocnej pozycji Kościoła oraz przekonanie o...

Wniosek o votum nieufności wobec ministra rolnictwa Grzegorza Pudy to coś więcej niż rutynowe działanie na rzecz odwołania członka rządu, którego jedynym...